Avustralya Sohbetleri-4 | Hayallerinin Peşinden Melbourne’e Göçen Aile

Ayça, Levent ve dünyalar tatlısı kızları Dolunay Dora ile Sydney’e yaptıkları ufak tatilleri esnasında tanıştık. Bloğum sayesinde beni bulan ve tanışmak isteyen kişilerin her biri beni çok mutlu etse de, Ayça ve Levent’le buluştuğumuz akşamdan sonra bir kez daha “iyi ki” dedim. Gelmeden önce yaptıkları planlar, verdikleri gerçek mücadele, hayallerini gerçekleştirmek için katlandıkları ve hepimize örnek olması gereken sabır ve enerjileriyle, ben bu çifti tanımaktan dolayı çok mutlu oldum, sohbetimizin sonunda sizin de Ayça ve Levent’i yıllardır tanıyormuş gibi hissedeceğinize ve mücadelelerinden dolayı hayranlık duyacağınıza eminim:)

Melbourne, Avustralya
  Melbourne, Avustralya

Merhaba:) Bize biraz Avustralya’ya gelmeden önceki hikayenizi anlatır mısınız?

İkimiz de İstanbul’da doğup büyüdük. Ben İ.T.Ü. Meteoroloji Mühendisliği’nden mezun oldum ve kısa süreli işlerden sonra sektöründe lider olan bir lojistik firmasında 8 yıl çalıştım. Levent de Y.T.Ü. Makine Mühendisliği’nden mezun olup cam ambalaj ve ilaç sektöründe üretim ve bakım departmanlarında 12 yıl çalıştı. 1996’da tanışıp, 2008 yılında evlendik. 6 yaşında Dolunay Dora adında kızımız var.

Yarra Nehri, Melbourne
Yarra Nehri, Melbourne

Göç kararını nasıl verdiniz? Avustralya’da şehir seçimi konusunda duyduğum en kapsamlı çalışmayı yapanlar sizlersiniz. Neler yaptığınızı tekrar paylaşabilir misiniz?

2010 yılının son aylarıyla beraber, ülkemizde aldığımız hiçbir hizmetten memnun olmadığımız, hizmet aldığımız kuruluşlarla (banka, tv, sağlık…vs.) sorunların çözümü için tartışmak gerekliliğinden bıktığımız, yaşam özgürlüğümüzün, konfor alanımızın daraldığını hissettiğimiz ve ne kadar çalışırsak çalışalım istediğimiz hayat şartlarını bir türlü yakalayamayacağımızı düşündüğümüzden yurt dışında yaşamak istediğimize karar verdik. Levent başlangıç olarak Makine Mühendisi arayan 3 ülke tespit etti ve bu ülkeler hakkında ikliminden tutun, vergi oranlarına, sağlık hizmetlerinden tutun, domates fiyatlarına, güneşli gün sayılarından tutun kira fiyatlarına, kaç yılda vatandaşlık verdiklerine…vs. kadar ayrıntılı araştırma yaparak, fotoğraflarla bezenmiş bir excel sunumu hazırladı. Bu sunumu en yakın arkadaşlarımızla paylaştı ve bu 3 ülkenin özellikleri ile ilgili puanlama yaparak Avustralya’da karar kıldık.

St. Kilda, Melbourne, Avustralya
St. Kilda, Melbourne, Avustralya

Avustralya’da 5 şehir üzerine de aynı kriterlerle odaklandıktan sonra özellikle bir Makine Mühendisi için iş olanakları açısından ön plana çıkan Melbourne’e gelmeye karar verdik. Kızımız doğduktan sonra ülkemizde eğitim sisteminin ticarileşmesi, çocuk açısından sosyal olanaklarının yüksek maliyetli olması (yüzme, bale…vs) gibi çocuk merkezli sebepler de sosyal devlet kavramının ön planda olduğu bir ülkeye göç etme fikrimizi ve isteğimizi güçlendirdi.

Melbourne, Avustralya
Melbourne, Avustralya

Avustralya fikri aklınıza ilk düştükten ne kadar süre sonra Melbourne’e geldiniz?

Sunumu yaptıktan ve Melbourne’e gelmeye karar verdikten sonra arkadaşlarımızdan 2 çift, öğrenci vizesi ile Melbourne’e geldiler:) Biz de aynı yolu izleyecektik fakat benim hamile olmam nedeniyle öğrenci vizesi yerine PR (permanent residence) vizesi alarak Melbourne’e gelmeye karar verdik. 2011 yılı Nisan ayında kızımız dünyaya geldi. 22 Nisan 2016 yılında nihayet PR vizesi ile Melbourne’e gelebildik:)

Hayallerinize ulaşmak için ne kadar mücadele ettiğinizi biliyorum, bu süreç hepimize örnek olacak cinsten. Bize biraz bahsedebilir misiniz?

PR vizesi alarak gelmeye karar verdikten sonra evrak takibini tek başımıza yapamayacağımızı düşünerek, bize yol göstermesi adına bir danışman ile çalışmaya başladık. Öncelikle Levent’in mesleki denklik belgesi alması gerekiyordu; bunun için de Türkiye’de ne iş yaptığını mühendislik diliyle İngilizce bir kariyer yazısı ile anlatması, çalıştığı iş yerinden gerekli belgeleri alıp İngilizce’ye tercüme ettirmesi, noterden tasdik ettirmesi, Avustralya Hükümeti’nin istediği başvuru formlarını doldurması gerekiyordu. Levent’in bu yazıyı hazırlaması ve gerekli belgeleri temin etmesi 3 ay sürdü. Engineers Australia’ya evrakları gönderdikten 3 ay sonra mesleki denklik belgesini aldık.

Kütüphane Gezisi, Melbourne, Avustralya
Kütüphane Gezisi, Melbourne, Avustralya

Sıra geldi IELTS sınavında her bir bölümden 7.0 almayaa… İşte bu noktada tıkandık. Levent 3 yılda toplam 15 defa IELTS’e girdi; her defasında ortalaması 8.0 olmasına rağmen ya writing ya da speaking 6.5 puan geldi. Şubat 2015’te 15. defa girdiği IELTS’ten de gerekli puanı alamayınca biz Avustralya’ya gelme fikrinden vazgeçtik. Ben iş aramaya başladım; Avustralya’ya gideceğiz nasılsa diye 1+1 ev tutmuştuk; Dolunay doğdu, büyüdü ve ev bize küçük geliyordu; yeni ev aramaya başladık. Tam o sıralarda Melbourne’e öğrenci vizesi ile gelen dostlarımızdan biri PTE sınavının da kabul edildiğini, Levent’in bir de o sınava girmesini, bir ihtimal puanı tutturabileceğini söyledi. Levent kimseye söylemeden 8 Mart 2015’te PTE sınavına girdi; 10 Mart’ta sonucu aldık ve gerekli puanı tutturmuştu. Gözlerimize inanamadık. Gerisi çorap söküğü gibi geldi. Haziran Ayı’nda 189 Nitelikli Göçmenlik Vizesine başvurduk. Ben de PTE sınavına girerek eş için gerekli olan IELTS 5.0 puanını aldım. 27 Ocak 2016 tarihinde vizemiz geldi. 6 ay içerisinde çıkış yapmamız gerekiyordu; 22 Nisan 2016 tarihinde Melbourne’e geldik. 5 yıldır bizim gelmemizi bekleyen dostlarımız bize sürpriz yaparak limuzinle bizi karşıladılar. Hüzün, mutluluk, kafa karışıklığı ve limuzin… 🙂

         Bahsi geçen limüzinli karşılama:)

Bu hikaye benim duyduğum en güzel başarı öyküsü, sizi bir kez daha tebrik ediyorum:) Peki, geldikten sonra ev/iş bulma süreciniz ne kadar sürdü?

Melbourne’e geldikten sonra iş bulana kadar dostlarımızın yanında kaldık. Benim iş bulmam 4 ayı, Levent’in iş bulması 5 ayı buldu. Yalnız burada şunu belirtmeliyiz, eğer part-time çalışmak istiyorsanız ve iş seçmiyorsanız (garsonluk, kasiyerlik…vs) gelir gelmez de iş bulabilirsiniz. İş bulana kadar geçen 4-5 aylık süre zarfında Dolunay’ı kreşe yazdırdık, Türkiye’ye göre ters trafikte araba kullanmayı öğrendik; çevreyi ve yaşam tarzını tanıma fırsatı bulduk. Biz çok şanslıydık çünkü en yakın dostlarımızdan iki çift buraya geleli 5 yıl olmuştu; onların yanında barınmamız, bize çevreyi ve yaşam tarzını öğretmeleri, adaptasyon sürecimizi kısalttı. Gerçi hala Türkiye’deki gibi hafta sonları geç kalkıyoruz, hala spor yapmıyoruz ve herhangi bir footy takımı taraftarı değiliz:)

MCG Arena – Footy Maçı , Melbourne
   MCG Arena – Footy Maçı , Melbourne

Ne kadar zamandır Melbourne’desiniz ve şu an neler yapıyorsunuz?

13 aydır Melbourne’deyiz. Dolunay Dora Şubat Ayında Primary School’a başladı. Aynı zamanda bale okuluna ve yüzme kursuna gidiyor. Ben yaklaşık 9 aydır Türkiye’de 8 yıl çalıştığım Global Lojistik Firmasının Melbourne Ofisi’nde çalışıyorum. Levent 7 aydır losyon ve güneş kremi üreten Avustralyalı bir firmada bakım yöneticisi olarak çalışıyor. Ekim ayında dostlarımızın yanından ayrılarak Cheltenham’da ev kiraladık. Şu anda gerçekten burada yaşıyor olmaktan mutluyuz, huzurluyuz. Geldiğimizde sadece iki Türk çift dostumuz varken şimdi kocaman bir aile gibi olduk. Sadece ailelerimizi ve Türkiye’deki dostlarımızı çok özlüyoruz…

Cadılar Bayramı, Melbourne, Avustralya
Cadılar Bayramı, Melbourne, Avustralya

Tüm çocuklu ailelerin ortak endişesi haklı olarak eğitim. Bize biraz eğitim sisteminden ve Türkiye ile olan farklarından bahsedebilir misiniz?

Araştırdığımız ve tecrübe ettiğimiz kadarıyla standart bir eğitim kalitesi var ülke genelinde ve ücretsiz olarak bu hizmet veriliyor; Victoria özellikle eğitim eyaleti olarak lanse ediliyor. Tüm devlet okullarında çok büyük oyun alanları, spor faaliyetleri için spor alanları, bilim için özel derslikleri, kütüphaneleri var. Oyun oynayarak öğretmeyi amaçlayan ve sosyal yönlerini de geliştirmek için aktiviteler yapan, ödev ağırlıklı değil, okulda eğitimi amaçlayan, çocuklara çocuk olma fırsatını veren, sınavlarla, notlarla boğmayan, Türkiye’den çok farklı bir eğitim sistemi var. Eğer çocuğunuz İngilizce bilmiyorsa ve ilkokul yaşında ülkeye gelmişse 5-6 ay İngilizce kursundan sonra okula devam edebiliyor. Dolunay tam okula başlama çağında olduğundan İngilizce kursuna göndermemize gerek kalmadı çünkü kreşteki öğretmeniyle konuştuğumuzda Dolunay gibi İngilizce’yi çok az konuşabilen çocukların olduğunu, okul öncesi sınıfında, yaşayarak öğrenme yöntemi ile İngilizcesini kısa sürede geliştireceğini söyledi. Şu an okul öncesinde ilk dönemi bitirdi ve İngilizcesi ilerledi. Okullarda, çalışan ailelerin çocuklarını bırakabildikleri okul öncesi ve sonrası bakım hizmetleri de veriliyor. Bu hizmetler ücretli fakat bu ücretlerin kazancınıza göre %30-%70’ini devletten geri alabiliyorsunuz.

Dolunay'ın Okulda İlk Günü
     Dolunay’ın Okulda İlk Günü

Bunların dışında bir de her okulda “body sistemi” var. Büyük sınıftaki her çocuk okula yeni başlayan bir çocuğa destek vermek için okulda onunla oynuyor, okulu tanıtıyor, yeni başlayanın bir problemi olduğu zaman ilgileniyor(eşyasını kaybettiğinde kayıp eşyada aramak gibi…).

Mentone Primary Prep Sınıfı, Melbourne, Avustralya
Mentone Primary Prep Sınıfı, Melbourne, Avustralya

Velilerin de süreçlere katılımcı olması bekleniyor ve teşvik ediliyor, mesela dönem sonu temizliğe katılmanız halinde kreş dönem ücretinde indirim yapılıyor, okul öncesinde okuma pratiği için veliler her hafta yardımcı oluyorlar. Bu ülkede bizim için en büyük mutluluk çocuğumuzu hiç para vermeden tüm ülkede eğitim eşitliğinin olduğu devlet okuluna gönderebilmemiz…

Trafik Okulu, Melbourne, Avustralya
Trafik Okulu, Melbourne, Avustralya

Peki Dolunay Avustralya’daki yaşama alışmakta zorluk çekti mi?

İlk geldiğimizde ailelerimizi özellikle kuzenlerini çok özlediği için alışmakta biraz zorlandı. Bize: “Beni buraya getirirken bana sormadınız, ben gelmek istemiyordum, kuzenlerimden ayrı büyümek istemiyordum” diyerek çok ağladı. Yanlarında kaldığımız dostlarımızın yardımları, kreşe başlaması ve kreş öğretmeninin çok ilgili olması adaptasyonunu kolaylaştırdı. Her mahallede büyük oyun parklarının olması ve her gün oralara götürmemiz, yağmurlu ve soğuk havalarda kapalı oyun alanlarına götürmemiz, burada tanıştığımız Türk Ailelerin çocukları ile oynaması da bu dönemi atlatmasında yardımcı oldu. Türkiye’de çok istediği halde gönderme imkanı bulamadığımız bale ve yüzmeye başlaması da onu mutlu etti. Bu arada Netball’a da başladı. Şu anda ikimiz de çalıştığımızdan Dolunay okul sonrasına kalıyor ve babası okuldan almak istediğinde: “Niye bu kadar erken geldin?” diyerek okuldan eve gelmek istemiyor 🙂

Lunapark, Melbourne, Avustralya
      Lunapark, Melbourne, Avustralya

Görüntülü konuşma aracılığı ile ailelerimiz ve dostlarımızla sürekli konuşmamız, özlemimizi gidermemizde büyük rol oynuyor. Bu açıdan çok şanslı bir dönemdeyiz; görüntülü konuşma olmasa çok zorlanırdık.

Çocuklu bir aile olarak Melbourne’de nasıl sosyalleşiyorsunuz?

3km.’lik bir daire içerisinde yaşayıp sıklıkla görüşen, çocuklu 8 Türk aileyiz. Çemberi biraz genişlettikçe bu sayı iki katına çıkabiliyor. Dolayısıyla özellikle hafta sonları bu ekiple veya bağımsız olarak hava koşullarına göre piknik, plaj, lunapark, kapalı oyun alanı, açık hava konserleri gibi çocuklu aktivitelerin yanında birbirimize ev ziyaretleri yapıyoruz. Ek olarak şehir merkezinin sunduğu mekan çeşitliliği farklı kültürleri ve de mutfakları tanımamıza yardımcı oluyor. Bunların yanında Dolunay’ın sınıf arkadaşlarının doğum günü partilerinde ve okul etkinliklerinde yabancı aileler ile tanışma ve sohbet imkanı da buluyoruz.

Dostlarla, Melbourne, Avustralya
Dostlarla, Melbourne, Avustralya

Avustralya’da Melbourne dışında farklı şehirler görme imkanınız oldu mu?

Melbourne’e geldikten 8 ay sonra 2016 Christmas tatilinde 3 günlüğüne Sydney’e gittik. Kısıtlı süremizde Opera House’u, Tarihi QV Alışveriş Merkezini gezme, Manly Plajı’nda deniz, kum, güneşin tadını çıkarma ve Sydney Harbour’daki mekanlarda vakit geçirme imkanı bulduk. Bu kısa kaçamağın bize en büyük getirisi sizinle yüz yüze tanışma ve görüşme şansı oldu 🙂

Sydney, Avustralya
Sydney, Avustralya

Ben (Ayça) Şubat ayında 1 haftalığına iş eğitimi için Brisbane’e gittim. Çok fazla gezip görme imkanım olmadı fakat nemli ve boğucu havasından hiç hoşlanmadığımı söyleyebilirim.

Şimdi en klasik soru geliyor:) Sizce Sydney mi daha güzel Melbourne mü?

Sydney’de geçirdiğimiz 3 gün kıyaslama için yeterli olmayabilir ama Melbourne ile kıyaslama yapmanın çok zor olduğunu anlamaya yeterli yine de. Melbourne klasik Avrupa şehirleri gibi ve Yarra Nehri çok güzel bir hava katıyor. Halka açık plajları, bisiklet yolları, büyük yeşil alanları, şehir merkezindeki mekan ve mutfak çeşitliliği en büyük avantajları. Bunların büyük bir kısmı Sydney için de geçerli tabii ki. Melbourne’e kıyasla Sydney biraz daha sıkış tıkış geldi bize ama Sydney’in en büyük avantajı daha tahmin edilebilir ve istikrarlı bir havaya sahip olması. Sonuç olarak Sydney de çok keyifli olmasına rağmen Melbourne’de yaşamayı tercih ederiz. Sydney İstanbul’u, Melbourne İzmir’i hatırlatıyor bize…

Sydney, Avustralya
Sydney, Avustralya

Avustralya’nın genel olarak pahalı bir ülke olduğu düşünülüyor, Türkiye’dekine kıyasla alım gücünüzde olumlu ya da olumsuz ciddi bir fark oluştu mu?

İlk olarak alışmamız gereken nokta TL olarak düşünmekten vazgeçip AUD üzerinden değerlendirme yapmak oldu. Aksi takdirde 1 demet maydanoza 7-8 TL verdiğinizi düşünmek ürkütücü gelebilir 🙂 Hemen göze çarpan bir diğer nokta da emlak piyasasının yüksek oluşu, şöyle ki aylık maaşınızın yaklaşık 1/3’ü kiraya gidiyor dersek yalan olmaz. Diğer yandan 2 aylık kazancınızla gayet ideal bir aile arabası alma imkanı var. En büyük avantaj, belki de buraya gelmemizin arkasındaki en önemli nedenlerden biri olarak eğitim ve sağlık gibi bir gider olmaması. Bu da Dolunay’ın kişisel ve fiziksel gelişimine yatırım yapmamıza olanak sağlıyor ve bunun maliyeti yüksek değil. Fazla uzatmadan söylemek istediğim şöyle bir gerçek var, oturduğunuz müstakil ve bahçeli evler, kullandığınız SUV (spor amaçlı) araçlar, son model telefonlar, yaptığınız deniz aşırı tatiller burada orta gelirli bir aile için lüks değil, standart.

Dostlarla, Melborne, Avustralya
Dostlarla, Melbourne, Avustralya

Hayal ettiğiniz Avustralya ve şu ana kadar gördükleriniz örtüştü mü, sizi şaşırtan şeyler oldu mu?

Arkadaşlarımızın bize önceden verdikleri geri bildirimler sayesinde fazla şaşırmadık fakat İstanbul’daki tarihin ve yaşanmışlığın burada olmaması, banliyö hayatının dinginliği bize çok aşina gelmedi. Sosyal açıdan ise insanların kolayca fark edilebilen mutluluğu, cana yakın, yardımsever ve rahat tavırları Ege Sahil kasabası hissiyatı veriyor insana. Spora düşkünlük de hemen göze çarpıyor; sabahın erken saatlerinde dahi kalabalık bisiklet grupları ve koşanların yanı sıra, ekipmanını alıp kendilerini sahile atanlar da var. İnternet hızı fiyasko, elektrik hatları hala yer üstünde ve örümcekler gerçekten büyük:)

Sydney, Avustralya
Sydney, Avustralya

Avustralya’da yaşayan diğer insanların Türklere karşı bakış açıları sizce nasıl?

Öncelikle şunu belirtmek gerek diye düşünüyorum; Avustralya nüfusunun %45’i göçmen ve son dönemde üzerine bazı tartışmalar olsa da çok kültürlü olma hususu politik olarak da destekleniyor. Dolayısıyla insanlar yabancılara alışkın, buna bir de tarihlerindeki en önemli savaşın Çanakkale Savaşı olması da eklenince Türklere karşı ilgileri ayrı bir boyut kazanıyor. Burada karşılaştığımız birçok Avustralyalı ülkemizi ziyaret etmiş veya ziyaret etmeye can atıyor. Bizi Avrupalı olarak görüyorlar; hitap ederken “Siz Avrupalılar” diyorlar ve genel olarak ülkemizdeki siyasi gelişmeleri ilgiyle takip ediyorlar; buradaki durağanlıktan sonra bizim çalkantılarımız ilgilerini çekiyor diye düşünüyorum.

Minik çocukları olan ve bu yüzden de düzenlerini bozmaktan korkan çok fazla kişi var, o kişilere neler önerirsiniz?

Çocuk yetiştirmek tabi ki çok önemli bir parametre ve çocuklu olmak bize düzeni bozmamayı değil, tam aksine acilen paradigmamızı değiştirmemiz gerektiği yönünde bir etki yarattı. Ayça, halen benim gibi “sağlamcı” bir insanın bu kararı nasıl verdiğine şaşırıyor fakat Dolunay’ın Türkiye’de kariyer uğruna, artık ilkokula taşınmış olan rekabetten kurtulması, hayat şartlarına göre doğru olan mesleği seçmesindense kendi ilgi alanı olduğu için bir mesleğe, sanat dalına veya spora odaklanması hayalimiz, kamçılayıcı bir etki oldu. İnsanların bu konudaki çekincelerini anlayabiliyoruz ve bu konuda önerebileceğimiz tek şey dünyayı içinde bulundukları ortamdan ibaret saymayıp, başka bir çok farklı yol olabileceğini de düşünmeleri. Çocukların uyum sağlaması o kadar kolay ki…

Melbourne, Avustralya
Melbourne, Avustralya

Gelelim duygusal son sorumuza:) Bu kadar uzak bir ülkede yaşamak size nasıl hissettiriyor? En çok neleri özlüyorsunuz?

Bazen, iyi ki her şeyden bu kadar uzaktayız diye düşünsek de yaptığımız bir Skype görüşmesi, okuduğumuz bir haber, dinlediğimiz bir şarkı, kökümüzün halen Türkiye’de olduğunu içten içe hissettiriyor. Uzaklık konusunda da Elon Musk’tan ümitliyim:) Ayça’yı bilmem ama aile, dostlar ve mekanlar hariç en çok midye dolma, kokoreç ve hamsiyi özledim. Ben de (Ayça) aile ve dostlar hariç en çok Geyikli-Bozcaada’yı, ev yapımı Trakya tarhana çorbasını, babamın ve kayınvalidemin yemeklerini, Bakırköy Saray simidini, Asmalı Cavit’i, aidiyet hissini özledim…

Melbourne, Avustralya
Melbourne, Avustralya

Kendi hikayemiz de dahil olmak üzere, şu ana kadar gördüğüm ve dinlediğim en etkileyici hikaye Ayça ve Levent’in göç hikayesi.. Bir kaç denemeden sonra başaramayacağımızı düşündüğümüz her işten sonra, belki de dönüp dönüp tekrar okumalık.. Bu hikayenin mutlu sonla bitmesine ve bu güzel insanlarla yollarımızın kesişmesine o kadar çok seviniyorum ki.. Hayata dair beslediğiniz bu enerji ve gözlerinizden ışıl ışıl hepimize yansıyan bu mutluluğunuz hiç bitmesin, bize de ışık olduğunuz için bir kez de buradan çok ama çok teşekkür ediyorum, iyi ki varsınız…

 

29 Yorum yapılmış
  1. Muhteşem bir röportaj/ yazı olmuş. Ayça ve Levent ile ortak genç dostlarımız da var (Elif&Nihat&Deniz Çınar) hatta birlikte Elif’in doğum gūnů ve PR’ı alışlarını kutladığımız pikniğe bile katıldık. Azim ve başarılarından dolayı kendilerini tebrik ediyor bundan sonra da herşeyin hepinizin gönlūnce olmasını diliyorum. Gurur duyulacak Tūrk gençlerisiniz. Bravo size. Teşekkūrler minik kız. Sevgiler…

    1. Merhabalar, beğenmenize çok mutlu oldum, çok teşekkür ederiz:) Umarız her şey sizin de gönlünüzce olur, sevgiler:)

  2. 15 IELTS? Inanilmaz! Ayni durumda ben 3’te pes deyip NSW sponsorluguna sigindim )

    Bir kac tavsiye: blogspotu buraya yonledirseniz iyi olur. O siteye girip epey bu son yaziyi aradim ) Bir de yorumlar icin facebook ya da google logini kullansaniz cok rahat olur.

    1. Bence de inanılmaz ve harika aynı zamanda mutlu sonla bitmesi:)
      Önerileriniz için çok teşekkür ederim, ilki çok kısa zamanda gerçekleşecek sadece benim blogspotla vedalaşmam biraz vakit aldı:) İkincisi için de olabilir mi diye araştıracağım, teknik bilgim çok iyi değil maalesef bu alanda şimdilik:)

    2. Merhaba;

      3 te pes deyip NSW sponsorluğuna başvurdum demişsiniz. Nsw için ielts isteniyor diye biliyorum. Bana bilgi verebilirmisiniz?

    1. Kariyer odaklı göç etme de başka bir bakış açısı tabi 🙂 Fakat bana göre göç hikayelerinin tamamlayıcısı daha mutlu bir hayat, daha fazla huzur veya keşfetme isteği her zaman..

  3. Bayıldım bu yazıya. Yeniden cesaret verici ve teşvik edici oldu.Sizlere çok teşekkür ederim. Bir gün böyle bir hikayenin içinde olmak umudu ile.. Hoşçakalın:*:)

    1. Çok mutlu oldum beğenmenize çok teşekkür ederiz:) Umarım en güzel zamanda siz de kendi güzel hikayenizi yazarsınız! Sevgiler..

  4. Merhaba, bu guzel gic hikayesine benzer bir hikayenin badindayiz. 1,5 yasindaki kizimiz Yaz ile Levent Beve Ayca Hanim ile benzer sebeplerden ozellikle kizimizim gelecegi icin yollara dustuk.Kariyerlerimize sirtimizi donduk ve yeni bir gelecege yelken actik, defalarca IELTS denemesi sonrasi ogrenci vizesi ole geldik, surekli oturum hedefiyle yolumuza devam ediyoruz. 5 gundur Melbourne’ deyiz her isi yapacak sekilde bir baslangic icin cabaliyoruz. Asil mesleklerimiz mimarlik ve IT, bir hun mesleklerimizi yapariz diye de umutluyuz. Bizim gibi aileleri okumak bizi umutlandiriyor arada bir durup bizimkisi buyuk bir cilginlik mi diye dusunmuyor degiliz 🙂

    1. Merhabalar, göç hikayesini yazanlar arasına hoş geldiniz:) Burada o kadar çoğuz ki, büyük bir çıılgınlıksa bile en azından yalnız olmadığınızı bilin:) Her şeyin gönlünüzce olması ve Melbourne’ün size de şans getirmesi dileğiyle! Sevgiler..

    2. Seda Hanım merhaba, iletişime geçebilir miyiz acaba benim de küçük bir kızım var ve göç etmeyi düşünüyoruz sizin gibi 🙂
      sedojj instagram hesabımdan veya sedojj@gmail.com dan ulaşabilir misiniz

  5. Merhaba,

    Öncelikle benim için o kadar umut verici bir yazı oldu ki, cesaretlerinden dolayı Ayça hn. ve Levent bey’i kutluyorum. Size de bunları okumamıza vesile olduğunuz için çok teşekkür ederim. Son zamanlarda yoğun olarak göç fikri ile yanıp tutuşan ve araştıran biri olarak PTE sınavı bu yazı ile birlikte dikkatimi çekti. Nedense hep IELTS odaklı olduğumuzdan diğer sınavları görmüyoruz bile.

    Umarım bir gün ben de mücadele sonunda kazanan cesur insanlar arasında olurum.

    Sevgiler,

    1. Merhabalar, yazının size umut vermesi beni çok çok sevindirdi, paylaştığınız için ben teşekkür ederim:)
      Mücadele etme isteği içinizde varsa, kazanan taraf olacağınıza eminim, araştırmak başlamanın, başlamaksa,yolun yarısı unutmayın:)
      Sevgiler, bol şanslar💕

  6. “belki de buraya gelmemizin arkasındaki en önemli nedenlerden biri olarak eğitim ve sağlık gibi bir gider olmaması” Eğitim ve Sağlık giderleri vatandaşı olmayan sadece oturum izni ile kalanlar için nasıldır ? Bu bahsettiğiniz gider olmaması kimler için ?

    1. Merhabalar, nitelikli göçmenlik sahibi kişiler de aynı vatandaşlar gibi eğitim ve sağlık hizmetlerinden yararlanabiliyorlar ücretsiz olarak.

      1. merhaba, peki eğitim vizesi ile gelenlerin çocukları ilk okul veya kreşe giderse ücret ne olur, bilginiz var mı?

        1. İlgili okulların web sitelerinde, international studentlar için mutlaka fiyat bilgilendirmesi oluyor, oradan bakabilirsiniz.
          Sevgiler..

  7. Yine büyük bir cesaret örneği. Umarım Dolunay’ın başarılarla dolu bir hayatı olacak. Gözlerinde o ışıklar yanıyor resmen… 🙂

  8. Avusturalyaya göç etmek ailece hayalım. Bunun gerçekleşmesi için oralardan bilgilere ihtiyacım var tabi aynı zamanda yaşanmışlıklara da bunlar beni içi çok önemli o bakımdan sizi takip etmek istiyorum.

  9. Merhaba,Yazılarınızı beğeniyle takip ediyorum. Biz de avustralyanın perth şehrine 1 yıllığına gitmeye hazırlanıyoruz.6 yaşında kızım ve 2 yaşında oğlum var. Kızımızı okulöncesi bir okula göndermek istiyoruz. Dolunayın okulundan çok memnun olduğunu gördüm.Dolunayın okulunun adı nedir? Bu konuda bilginiz var mıdır? Aynı veya benzer nitelikte bir okul perth de de bulabilirmiyiz acaba?Yardımcı olursanız çok sevinirim.Sevgiler…

    1. Merhabalar, çok teşekkür ederim takibiniz için☺️ Açıkçası bir bilgim yok Dolunay’ın okulu ile ilgili ama sosyal medya üzerinden bana ulaşırsanız, Ayça ile iletişime geçmenize yardımcı olabilirim. Sevgiler…

    1. Merhabalar,
      Maalesef buradan tecrübe etmediğim hiç bir danışman ve ajans tavsiyesi vermiyorum, bu tip bir sorumluluk almak beni endişelendiren bir şey. Bu konuda anlayışınıza sığınıyorum. Sevgiler…

Yorum Yap

E-posta adresiniz yayınlanmayacaktır.

Tasarım: Blogger Tasarım